Han går meg på nervane

Det fins ein person her i verda som eg kan bli meir irritert på enn alle andre og han kan vere ein skikkeleg plageånd utan å sjølv vete at han er det.

Denne mannen skal eg gifte meg med neste helg.

No skulle eg eigentleg skrive ned ei bryllupstale, men at eg har verdens mest irriterande mann, er eit litt dårleg utgangspunkt.

I det daglege, dei få gongane han slepp til på kjøkkenet, brunar han alltid kjøttdeigen med for mykje smør eller brukar for mykje krydder. Han kuttar alltid salaten opp i for store bitar og set alltid fram feil koppar, skåler og fat når vi har gjester.

Trur du min kommande ektemann set pris på å sove lenge om morgonen? Neida, han er ein morgonfugl av dei sjeldne. Om morgonen hoppar han ut av senga og slumrar aldri, noko eg er ein stor fan av. Han kan også finne på å vekke meg ved å dra av meg dyna slik at eg frys i hel. I helgene for eksempel, når han vakna seinast kl. 08.00 er det ofte at han vekk meg frå skjønnhets-søvnen min berre for å få selskap.

Min betre halvdel sin favorittaktivitet er «zapping», det å aldri komme fram til ein kanal på TVen, men sjå over alle fleire gongar i minuttet. Det er kanskje noko av det verste som fins, eller det er kanskje når han tar snikbilde av meg i mine beste augeblikk. Gjerne dagen der på, før ein har tatt ein dusj eller smugfilmar når eg syng ein gammal Spice Girls-hit eller går rett på ei teip-felle han har laga.

Eg likar godt å utsette litt kjeisame ting, men sambuaren min, han vil gjerne få alt gjort med ein gong. Så det endar alltid opp med at min kjære gjev meg dårleg samvittighet fordi det er mine sokkar og truser som ligg slengt i leiligheta. Eller fordi han sett opp ikea-møblar, mala gangen og fiksar baderomsfliser før eg får tatt på meg arbeidskleda.

Så til gliset hans, den dama hans som har sportsunderstell, og det til tider kan virke som om han har eit ekstra godt auge til. Om eg hinta frampå at eg kanskje har litt lyst til å lakke neglene når han køyrer meg til fest, får eg eit litt negativt blikk (det kan vere at denne negativiteten har noko med erfaring å gjere). Snakk om festbrems.


Men denne plageånden av ein «zappar» kan få meg til å smile på verdens verste dag. Han veit alltid når eg har bruk for ein klem og når eg treng støttande ord. Min kjæraste er alltid på mi side, ved oppturar og nedturar. Han er min største fan og eg er hans. Han stiller opp på alle mine (ikkje alltid gode) idear og gjev meg alltid ei hjelpande hand. Han ser meg og støttar meg uansett korleis det går. Denne plageånda som eg skal gifte meg med, gleda eg meg til å holde ut med i tjukt og tynnt. Denne mannen er eg stolt av å kunne kalle min. For denne flotte mannen kan eg aldri få nok av.

Takk for at du lyse opp kvardagen min Anders, den hadde vore kjeisam utan deg.

Legg igjen en kommentar

Din e-postadresse vil ikke bli publisert. Obligatoriske felt er merket med *