Godt nytt år!

Du starta litt brått. Det var som om vi ikkje samarbeida heilt i starten der eg satt utan jobb, eit ønske om ein ny start og ny giv. Hadde du sagt til meg at du kom til å ta med meg med på opplevingar eg berre kunne drøyme om, veit eg ikkje om eg hadde trudd på deg.

 Vi gjekk frå å planlegge bryllaupsinvitasjonar til å få verdens flottaste bryllaup. Frå å tru at eg skulle gifte meg i ein poyesterhaug frå Kina til å sy brudekjole med Jenny Skavlan. Frå å føle meg einsam til å samle alle eg er glad i til ein stor fest. Frå å vere frøken til å bli fru. Frå å himle med auga når nokon sa blogg til å få min eigen. Frå å vere veldig lei byen med dei sju fjell til å grine av sakn i fleire netter. Frå å eige 60 kvadrat til 150 kvadrat. Frå å teikne ei skisse til å få trykt strikkeoppskrift i Kamille. Slik kan eg halde på lenge. Du har verkeleg tatt meg med på små og store opplevingar eg aldri ville vore forutan.

Vi avslutta i motsett ende av skalaen. Draume-kalendaren er full og eg er klar for nye opplevingar. Eg skal gjere alt for å nå dei og håpa på at du vil vere like samarbeidsvilleg i året som kjem.


Godt nytt år!

Takk for det gamle!

Frå glitter og gufs til genser

Aasegensaren byrja som rabling på hytta ein fredagskveld. Med inspirasjon frå ferske moteblad, dagens 70-talsstil, ein forkjærleik for alt som glitrar og ein litt kald gufs.

I haust laga eg og mamma Aasegenseren (frå skisse til ferdig genser). Det fine med denne (og alle v-genserar) er at ein lett kan bruke dei på ulike måtar. Ein kan bruke dei bak-fram med v-halsen i ryggen. Ein kan feste eit snøre i sikksakk eller sløyfe heile genseren. Du kan også sy på blonder i utringinga. Prøv deg fram!

Aasegensaren er relativt lett å lage. Hakket vanskelegare enn skappelgensaren grunna V-halsen, men det klarar du!

 

 Eg ynskja meg ein unik gensar, med fine detajar. Eg viste teikninga til mamma og vi tok nokre mål. Etter eit par forsøk var gensaren god som gull (bokstaveleg tala).Favorittgensaren vart raskt tatt i bruk. Komplementa straumde på og nokre spurde om oppskrifta. Vi gjekk nokre rundar med oss sjølve, for ingen av oss hadde skrive «strikkemønster» før. Mamma var opptatt at det skulle vere veldig nøyaktig og eg opptatt av at det skulle vere ei oppskrift som alle kunne forstå. Heilt utan forkortingar og merkelege bokstavar.

Det fine med Aasegensaren er mellom anna at du får eit unikt plagg som ingen andre har akkurat maken til, slepp å fryse i vinterkulda og du er med på moten (for strikking er vel også blitt ganske trendy?).Du kan kombinere den med ein polo, singlet eller skjorte, alt etter humør og veir.

Oppskrifta til Aasegenseren finn du her eller i Kamille nr 1 , 2016(sjå side 15).

Lykke til!

«I mine gyllne skor»

Eg leita ei stund etter dei perfekte bryllaupsskoa. Dei kunne ikkje vere høgare enn 5 centimeter, då kjolen ikkje var lenger enn den måtte. Eg ville gjerne ha dei i sateng, men ikkje slik som «alle andre» har. Eg enda derfor opp med utstillingsmodellen til ein utgått modell og laga min personlege vri.

Mamma hadde spara hår-pynten sin frå 80-tallet og eg såg det som ein gylden muligheit å bruke dei på skoa. Eg tok derfor å limte dei bakpå hælen.

Dette kan du gjere på alle sko. Ei fin brosje, ein øyredobb, ei sløyfe eller liknande passar fint på skoa. Eit par minutt og litt kreativitet får skoa ein personleg vri.

Frå start til slutt

Ingen av dei tre brudekjolane eg ynskja å gifte meg i var draumekjolen. Men med rens, kreativitet, inspirasjon og mange timar med søm vart gråstein til gull.


Foto: Martin Håndlykken

Eg byrja tidleg i prosessen å teikne ulike skisser og klipte ut diverse brudekjolar på nettet. Når Jenny kom til Eid fikk vi sortert tankane og skissa eit utgangspunkt. Vi vart einige om å bruke den enklaste kjolen (svigermor sin) som base og krydre med dei andre. Sidan den hadde god passform trengte vi ikkje gjere noko med fasongen.

Eg hadde også leika med tanken om å gifte meg i ein kort brudekjole, slik som mommom. Sidan eg er ganske tradisjonell av meg synes eg at det passar best med lang kjole under seremonien. Her kjem det fine med å lage sin eigen variant; ein kan få det akkurat slik ein ynskjer. Vi bestemte oss derfor å lage eit skjørt av 60-tals kjolen som eg kunne bruke til kaffien. Perfekt å svinge seg i svansen etter ein lang dag.

Når eg henta kjolen i Oslo var bløtkaka klar til å pyntast. Vi kjøpte flotte blonder frå Rainbow tekstil som vart sydd på rundt livet, og rundt halsen. Deretter laga eg rosettar av alle dei tre brudekjolane som eg festa tett i tett på skuldrane. Its all inn the details. Her følgde vi; jo-meir-jo-betre-prinsippet for å få eit voluminøst blikkfang.

 

Dersom eg skulle gjort noko annleis ville det ha vore å reinse kjolane før vi byrja å sy på dei. Då har ein eit finare utgangspunkt og det vert lettare for reinseriet. Kanskje det er berre ein reins og litt pynt du treng for at den gamle kjolen skal bli din draumekjole?

 

At vi brukte alle tre kjolane og kombinerte dei betydde enormt mykje for meg, og damene bak.

Les meir om framgangsmåten og detaljar på Jennyskavlan.com.

Eg lagde også min eigen variant av brudeskoa og brudepikekjolen. Kjem snart på bloggen om du vil sjå.

Sveisen flette og snasen tøtte!

Innlegget inneheld prduktplassering.

I april ringte det eit ukjent nummer. Eg tok telefonen med ein litt halvkrass stemme, klar til å avfeie selgaren. Det eg ikkje visste var at dette var starten mange hyggelige stunder. «Hei, det er Iselin, stylisten din», sa ei vennleg bergenstemme, langt i frå den bergensstemma som ein forbinder med Davy Watne. Dette var starten på mykje latter, inspirasjon, opplevingar og ikkje minst ei fantastisk brudefrisyre toppa med enkel sminke, eller Make up som sikkert Iselin ville sagt.

Det er ikkje å stikke under ein stol at eg og Iselin kjem frå to ulike verdar. Eg hugsa framleis reaksjonen hennar når eg sa at håret mitt var ufarga og eg ikkje brukte så mykje tid på sminke. «Hæ? Har du sann jomfruhår?». Vi braut ut i latter og slik haldt det fram.

Ei nydelegare, sjølvironisk og meir tolmodig jente skal ein leite lenge etter. Vi prøvde ulike stilar og laga fleire moodboards på Pinterest, men det var liksom noko som mangla. Ein månads tid før bryllaupet, tikka det inn ein mail frå Iselin med verdas finaste flette dekt i blomster. Vi laga vår eigen versjon og Iselin kan trylle, for finare frisyre har eg aldri sett. Sminka hald vi enkel etter ønske frå #brura

 

Tusen takk for at dokke valte den beste Wearhouse-Gorgious London. Tusen takk for inspirasjon, latter, tolmodighet og ein fantastisk brudelook Iselin Styve!

 
Foto: Martin Håndlykken

Foto: Martin Håndlykken

Foto: Martin Håndykken

Kva synest du? Korleis var din brudelook? Eller har du ein favorittlook?

I morgon kjem det meir detaljar rundt kjolen, klikk deg inn om du vil!

Eit blomsterhav

Foto: Martin Håndlykken

Innlegget innheld produktplassering.

Kvart einaste år dyrka bestefar min fram flotte hekkar med ertrebomster. Fargane, lukta og fasongen på disse har alltid fasinert meg og minne meg om sommar. Det var derfor ekstra kjekt at eg kunne ha erterblomstrar i brudebuketten min. Anders, eg og bestefar min (saman med Jenny og filmteamet på nakken) plukka disse dagen før bryllaupet. Sjå meir her eller på Jennyskavlan.com. Dei heimelaga og velduftande blomstrane vart brukt i brudebuketten og i blomsterkransen.

Bryllaupet vart eit blomsterhav med alle mine favorittblomstrar i ulike duse fargar, det skal kreative og dyktige Mariell Lopez frå Mestergrønn ha æra for.

Eit par månadar før bryllaupet snakka eg og Mariell om korleis eg såg for meg blomstrane. Vi delte nokre Pins og saman vart vi einige om korleis det heile skulle sjå ut. I Oslo møtte eg ho på Mestergrønn og vi la ein endeleg plan.

Dagen før dagen kom Mariell med eit blomsterhav eg aldri har sett maken til. Det var meir blomster enn den vesle bygda Nordfjordeid hadde tatt inn heile det året. Når blomstrane var ut av bilen vart vi alle mann med på å lage små bukettar.

På førehand hadde vi hatt eit familieprosjekt der vi gullspraya store mengde med glassflasker og syltetøyglass. Kjende og kjære hadde glassinnsamling i kjellaren og etter ein runde med Zalo, rødsprit og gulltagging var «vasane» gode som ny. .

Kyrkja var også fylt opp av små flotte bukettar på benkeradene laga av Mariell. Disse hang i smootieglas som tanta til Anders hadde samla på.

Foto: Britt Merete Aase

Foto: Britt Merete Aase

Foto: Martin Håndlykken

Foto: Britt Merete Aase

Foto: Britt Merete Aase

Foto: Britt Merete Aase

Foto: Britt Merete Aase

Foto: Britt Merete Aase

 Enorm stor takk til Mariell og Mestergrønn som verkeleg gjorde dagen vakker!

Over helga skal eg gå i detalj på korleis vi laga kjolen frå ide til ferdig resultat.

Tusen takk!

Tusen takk for ei draumereise!

kL0e4-x8sFc

Foto: Martin Håndlykken

Takk for fantastisk inspirerande hjelp Jenny!

Takk for verdens finaste hår og sminke Iselin Styve (Gorgeous of London).

Takk for nydelege blomster Mariell Lopez og Mestergrønn.

Takk for at dokke hadde trua Showbirds!

Du finn meir på Jennyskavlan.com og du kan sjå meir her (skroll i veg).

Dei nermaste dagane skal eg gå meir i detalj her på bloggen, for den spesielt interesserte er det berre å følgje med.

Det ordna seg tilslutt

Ein månad før bryllaupet reiste eg spent og forhåpningsfull til Oslo for å hente brudekjolen. Eg og Jenny hadde snakka om korleis brudekjolen skulle bli, og forventningane mine var skyhøge.


Som alltid vart eg møtt med eit stort smil og strålande gjestfrihet. Vi møttest først ved skreddaren, som hadde tatt på seg litt for mykje når han sydde på perlebroderiet. Heile kjolen var krøllete og delvis gul frå vasken. Stoffet var tatt frå tre gamle kjolar og det kunne ein lett sjå. Kunne dette bli draumekjolen?

Jenny hadde gjort ein fabelaktig jobb frå skisse til ein unik base. Då vi kom til leilegheita hennar og snakka om planane vidare fikk eg også ein ny giv. Jenny viste meg vidare korleis eg kunne rette på perlebroderiet og lage rosettar av blonderestar.Eg trøkka brudekjolen ned i handbagasjen og planla allereie på veg til flyplassen korleis eg skulle gripe det heile ann.

Dagen etter byrja eg med å rette opp igjen perlebroderiet. Den kommande veka bar preg av perler, blonder, sying, latter og sjokolade. Brudekjolen vart eit familieprosjekt. Dagane og kveldane der vi satt og laga små blondeblomster av brudekjolerestar er minner eg aldri ville vore forutan. Resten av bryllaupsplanlegginga fikk ikkje ein tanke og vi storkosa oss under prosessen.

Vidare sendte vi kjolen på reins. Stakkars dama som skulle reinse den, for eg var ganske så tydeleg på kor mykje historie og energi som låg i kjolen. Då vi henta brudekjolen hadde dei verkeleg gjort ein fabelaktig jobb. Alt gulskjeret var vekk og kjolen var god som ny. Ingen kunne sjå at det var ein eldgammal brudekjole.

Eg enda opp med draumekjolen og eg ville ikkje ha bytta for noko i heile verda. Det var ei fantastisk reise og eg har opplevd meir enn eg kunne draume om. Dette gav meirsmak og inspirasjon.

Ville du gifta deg i ein gamal brudekjole? Med god hjelp på vegen kan det fort bli perfekt, eg snakkar av erfaring.

 Gler meg til å vise delar av reisa på jennyskavlan.com i morgon.

Spent og glad kan eg avsløre at….

«Eventyrbryllaup byrja ofte med eit frieri, men i mitt tilfelle var starten på eventyret ei kreativ og inspirerande bestemor, to heimelaga brudekjolar og eit bildeoppslag av Jenny Skavlan i Se og Hør.»

 
Foto: Britt Merete Aase

Eit lite halvår etter bryllaupet skal vi dele vår historie. Historia om tre gamle brudekjolar, ei overivrig kommande brud, hennar famile som ikkje visste kva dei gjekk til og ein veldig tolmodig mann. Reisa frå inspirasjonsboka og stalkinga av Jenny Skavlan i mai 2014 til ei minneverdig bryllaupsfeiring august 2015  er godt dokumentert og på fredag kan den som vil sjå filmen!

Eg kjem til å legge ut diverse frå førebuinga dei kommande dagane, men om du vil ha meir no kan du lese og sjå bilde her, skroll i veg så finn du det meste under kategorien «BRUDEKJOLEN».

Gamalt og gale

Etter 4 månadar i pappkasser har vi kome oss vel i hus.

Livet som nomade har gjeve meg mange koffertopplevingar, men kan ikkje anbefalast.


Vi har flytta inn og held på å gje huset vårt sin eigen stil

Dei siste månadane har eg budd litt i ein hybel med Fjordland som dagens høgdepunkt. Tilbrigd stort sett alle helgene på jenterommet heime og hatt alt eg treng i ein bag. Eg har følt meg som ein tenåring igjen med alle det inneber av positive og utfordrande sider.

Ein følelse av dårleg samvit og litt småflau over tal kolli i flyttelasset bestemte vi oss for å gå på loftsjakt i staden for å kjøpe så mykje nytt til rekkehuset vårt. I stova har vi fått opp nokre gamle danske designstolar frå svigers, det gamle teakbordet som besteforeldra mine hadde i kjellarstova for nokre tiår sidan, dog med ein litt moderne vri, også den gamle stå-lampa i tre har funne vegen opp.

Tross gamalt og gale har eg også ein personlegdom som Ole Brumm, «Ja takk begge deler!». Vi kjøpte derfor både ny sofa, nytt teppe og lyspære. Det skal seiast at disse vart kjøpt kvar for deg, men sum av summarum passa dei ganske greitt ilag.

Det er lett å gå i fella med mykje snurrepupperier og ende opp med ein «pensjonist-look». Vi prøvde derfor å sprite opp kvardagen med lampebokstaven vi laga vi sjølv til bryllaupet og tre nye heimelaga bilde. Vi mala tre ark i ulike blåtonar og klipte ut bokstavar frå ulike magasin. Plasserte dei i tre rammer og vips, enda eit personleg preg.

Sjølv om vi ikkje har budd her lenge har møblane mange gode historier på lur. Spent på kva som skjer vidare.