På skattejakt

Ein treng ikkje alltid gå så langt for å finne bortgøymte skattar. Nostalgien og minna strøymde mot meg når eg gjekk på loftsjakt hjå besteforeldra mine i helga.


Lampa som hang i kjellarstova. Middagsbordet i eik som har dekka til tolv ved små og store feiringar. Stoffmønster frå 70-talet. Skrivepulten frå det glade 80-talet,som eg lånte og malte spygrønn då eg gjekk på vidaregåande. Den gamle symaskina som har sydd utallige sting og redda mange augeblikk. Det er mykje meir spennande med eit djupdykk på loftet enn å gå seg vill på Ikea.

Neste helg flyttar vi inn i vår nye heim. Eit rekkehus, perfekt å leike gøymsel i. Når vi utvida horisonten frå ei lita leilegheit til eit rekkehus må vi sjølvsagt ha meir husfyll. Dagens fangst på loftet skal få ein ny heim og vi skal lage fortsetjinga på historiene.

Vi er allereie i gang med å gjere gråstein om til gull.

Ei ekstra merksemd

Til bryllaupet laga eg ein liten handsydd merksemd til alle gjestane. Eit symbol på at vi satt stor pris på kvar og ein.

Eg sydde små blondeblomar med strier, satengstoff, silkeband, perler, sikkerhetsnåler/klemmer, nål, tråd og vintageblonder. Eg byrja med å klippe til delane og hadde fleire små boksar med ferdigklipte delar i. I eit halvt år var dette handarbeidet mitt og fast inventar i veska. Eg hadde boksen med meg i parken, i bilen, i senga på stovebordet, i sofaen og på flytur.

Det gjekk ikkje ein biltur utan at eg hadde laga nokre blondeblomster. Eg fikk heller ingen tilsnakk om at bilen var full av trådar og perler til ein kvar tid. Lenge leve «happy wife- happy life»-prinsippet.

 

Mansjettblomstrane

Mansjettblomstrane til menna er laga ved at eg klipte ei remse med sateng. Trokla rundt og stramma slik at det vart forma som ein blomst. Eg la deretter vintageblonder rundt og opprivne strier i midten. Vidare festa eg ei rektangelforma strie rundt. Tvinna silkeband rundt stilken og samstundes festa sikkerhetsnåla.

Blondeblomstrane

På blondeblomstrane til damene byrja eg med å trokla rundt ein sirkel i sateng, stramma til slik at det vart ein slags pose. Sydde ei perle i midten for at det skulle sjå ut som ein blome og sydde på blonder rundt. Eg avslutta med å feste ei klemme i ein liten sirkel med strie under blomstren.

Dersom du vil ha ei meir grundig forklaring er det berre å gje ein lyd.

Eg kan også prøve å ta nokre betre bilde når vi har fått rydda opp i bryllaupskassa vår.

Som seg hør og bør!

Eg burde stått opp tidlegare. Eg burde kanskje ikkje lagt ut det bildet. Eg burde ikkje ha ete den sjokoladen etter frukost. Eg burde tatt meg ein joggetur. Eg burde jobba litt meir no når eg først har fri.


Denne genseren kan du lage sjølv (aasegenseren). Berre sjå her!

Alle desse tankane har gått gjennom hovudet mitt siste timane. Tolka med lupe er dei ganske ironiske og tvetydige. Vrir eg om, var det veldig deilig å sove litt frampå. Eg var greitt fornøgd med bilde eg la ut. Sjokoladen smakte veldig godt. Joggeturen kan eg alltids ta igjen. Det er digg med litt fri når eg har ferie. Men det er lettare sagt enn gjort.

Eg har tatt meg sjølv i å bli eit burde-menneske. I dei siste månadane har det gått sport i det. «Styggen på ryggen» har ikkje alltid rett, men det er vanskeleg å ikkje høyre på han når ein bør gjere både ditt og tatt. Det er veldig dumt at eg går glipp av mange fine studer fordi eg «burde.burde» eller enda verre berre fordi tankane mine flyg i fei retning. Om du er som meg er dette lettare sagt enn gjort, men det skadar ikkje å prøve.

No skal eg ta ein «tigergutt» dei neste dagane. Hoppe rundt og ta det slik som det kjem på min veg. Sjå muligheiter, samle fine augeblikk og prøve å ikkje tenke på «burde».

Dessutan, tygg på ordet «burde», det gjev inga meining…

Kjenner du deg igjen?

Håpar du får ei flott «tigergutt-helg»!

Those were the days

I min barndomsheim blir det spart på alt frå leikar, sekkar, bøker og kle.

Denne veka har eg tatt eit djupdykk i snurrepupperier frå mi «storhetstid». Alt frå Umbrojakka eg kjøpte til musikkleir i 2000, Mudd-buksa eg brukte første skuledag på vidaregåande og dei kvite skinnstilettstøvlettane eg kjøpte på jentetur til hovudstaden med buss.

Vi fann raskt ut at vi ikkje kunne spare på alt. Etter eit svalestup i minner måtte eg ta nokre avgjerande val. Heldigvis kan det hende at andre får nytte av kleda no når dei er sendt til Fretex.


I tillegg til kle har vi mange gamle leikar på loftet. Eg synes det er litt for gale at så mange minner skal ligge og støve ned i kasser. Valte derfor å spraye nokre av dei med malingspray.

Her kan ein velje sjølv kva farge og strukur ein ynskjer. Litt nytt og litt gammalt er ofte ein god kombinasjon.

Aasegenseren, oppskrift

I haust har eg og mamma hatt eit strikkeprosjekt på gang. Det heile starta med ei teikning og ynskje om ein spesiell genser.

Inspirera av både skappelgenseren og linelangmogenseren laga vi oss ein aasegenser.

 Her er oppskrifta under, ¨Du finn den også som pdf-fil her (dersom du vil skrive den ut).

Hadde vore veldig kjekt om du likte gensaren og laga den. Klart du klara det!

Eg hjelp deg gjerne til undervegs! Ta kontakt her eller på instagram @annemalinaase.

#Aasegenseren

Du treng:

5 nøste, i valfri farge, Kid-mohair, Annabelle (eller tilsvarande)

2 nøste gulltråd Lana Stop Chicago

(eller tilsvarande)

Rundpinne nr 5 (strikkefasthet 13 masker 10 cm)

Armane:

Legg opp 40 masker. Strikk 2 rett og 2 vrang (vrangbord), 4 cm. Hald fram med rett rundt og rundt (glattstrikk) til arma måler 50 cm (eller ynskja lengde). NB! Auk med to maske etter kvar 5. cm slik du har 60 masker når arma er ferdig. Bytt til gulltråd og strikk 6 omgangar med vrang i gull (3 riller med ribbestrikk). Fell av.

Bak og fram-stykket

Legg opp 140 masker. Strikk 2 rett og 2 vrang (vrangbord) i 4 cm. Hald fram med å strikke rett, rundt og rundt (glattstrikk) til arbeidet måler 35 cm (eller ynskja lengde). Bytt til gull og strikk to omgangar med vrangstrikk (rillestrikk). Set eit merke med sikkerhetsnål (eller anna) ved «maske 1» og «maske 70» for å dele arbeidet i to – fram og bak-stykket.

Bakstykket øvre del:

La «framstykket» vente enten på ein anna strikkepinne eller stor sikkerhetnål og gjer ferdig bakstykket. Fell inn 2 masker «under arma» dvs. strikk to og to masker saman). Strikk rettstrikk fell inn dei to siste maskene «under den andre arma». Hald fram med rettsrikk i gullgarn, 66 masker, (rillestrikk) i 15 cm (26 riller/52 omgangar). Når du er ferdig skal heile bakstykket måle ca. 50 cm. Fell av.

 

Framstykket øvre del:

NB! Du skal strikke kvar side av V-halsen kvar for seg.

Finn framstykket og fell inn 2 masker «under armen» (dvs. strikk to og to masker saman). Strikk 32 masker rettstrikk fell 1 maske, du er no komen til midten av framstykket og er i gang med V-halsen. Snu arbeidet og strikk rett tilbake.

Strikk fram og tilbake med rettstrikk (riller). Fell kvar fjerde omgang mot midten (ta av første maske og strikk saman maske 2 og 3). Hald fram med dette til du har 21 masker igjen og strikk vidare til du har 15 cm (26 riller/52 omgangar).

Gjer det same med motsett side av V-halsen.

 

Sy saman skuldrane og sy på armane med gulltråd.

Lykke til!

-Anne-Malin-

Ta gjerne kontakt om du lurer på noko!

Vis meg gjerne det ferdige resultatet!

Klart du kan!

Eg er fanga i garnet og rusa på stoff, men eg kjem ikkje til å oppsøke avrusing eller unngå den raude tråden av den grunn.

Bestemor mi sydde stort sett alle kleda til døtrene sine. Alt frå festkjolar til ull-truse var heimelaga og av god kvalitet. Kvart plagg hadde ei historie allereie før dei var brukt. Mommom gjorde det fordi det ikkje var så mange alternativ. Sy og strikking var stort sett det rimelegaste valet før i tida.

No er leiken annleis og kle er blitt til masseprodusert forbruksvarer. Kle er blitt veldig billeg. Langt billegare enn garn, pinnar og stoff. Kanskje noko var betre før?

Mange av mine venner assosiera symaskin med traumatiske kunstlærarar, symaskinsertifikat på papir eller håplause undertrådar. Strikking blir sett på som altfor avansert, tidkrevjande og håplaust. «Det får eg aldri til!», «Kjekt for deg som kan det» går ofte igjen i min omgangskrets. Eg bruka å seie at alle kan. Ein treng ikkje vere verdsmeister i alt. Prøv, feil og prøv igjen. Det fine med det ein laga sjølv er at berre du sit på fasiten.

Sjølvgjort er velgjort, si.

Det er lite som kan samanliknast med heimelaga plagg. Plagg ingen i heile verda har heilt lik. Plagg det ligg kjærleik, frustrasjon og omsorg bak. Plagg med unike historia. Plagg du kan velje korleis det skal bli.

«Takk, eg har laga den sjølv». Anbefalast!

I helga legg eg ut oppskrifta på min eigen favorittgenser for tida. Og ja, kjekt om den blir ditt første heimelaga plagg.

Har du laga noko du er ekstra fornøgd med? Del gjerne og kommenter under!

Ein lys idè!

Eit par veke før bryllaupet skrolla eg over eit instagrambilde av nokre lysande bokstavar. Eg fikk ein strålande idè og når den store dagen kom pynta store gullbokstavar i tre lokalet vårt.

Slik ser det ut i uthuset vårt 8 veker etter bryllaupet. Om nokre veker skal du få sjå korleis dei pynta opp på dagen.

 Om vi visste kor mykje jobb det var trur eg vi hadde utsett prosjektet, med etter mange arbeidstimar sat vi veldig fornøgde igjen.

 Det var den «ultimate» forholdstesten. Fleire andre punkt stod på «to do»-lista og dette var eit millimeterprosjekt som trengte mykje planlegging, måling, vinkelrekning, pussing, grunning og tenking.



Slik gjorde vi det:

Vi kjøpte inn ei kryssfinerplate på 1.20 x 2.40.

Målte og teikna opp bokstavane på plata

Skar ut bokstavane med stikksag

Skar ut lange plankar med 8 cm breidde

Målte opp til vinklane og tilpassa kantane på bokstavsidene

Spikra kantane fast

Runda av kantane

Sparkla og pussa

Sparkla og pussa…

Laga hol til lyslenka (kjøpt på Ikea)

Sparkla og pussa

Spraya bokstavane i gull

Festa lysa.

 

Disse skal få ein heilt spesiell plass i huset når vi flyttar.

Kva synes du? Har du andre kreative idear? Del gjerne under!

Strikkeri-strikkera

Haust er for meg synonymt med strikk. Eg har ikkje eit skjult talent med sprettert, men eg er heilt ok med pinnar og garn.


Ein del av meg har alltid vore i pensjonist-modus. Eg sett alltid i gang med eit nytt strikkeprosjekt om hausten, sjølv om eg ikkje alltid kjem i mål. Det er lite som slår ein roleg kveld under pleddet, med kakao og strikk.

I haust har eg prøvd meg på noko nytt. Eg har designa min eigen strikkegensar.

«Det har eg ikkje gjort før, så det klarar eg sikkert».

Med god hjelp frå mamma har vi snart fått den ut i liv. Tidleg i haust teikna eg nokre skisser på ein strikkegensar eg kunne tenkt meg. Litt vid, men ikkje for vid. Halvegs baggy, men utan å drukne. V-hals og litt gull. Akkurat slik eg ville ha den.

Her ser du skissene og om ikkje lenge tenkte eg å legge ut oppskrifta. Og ja, du kan strikke den med minimalt strikkekunnskap.

Kva synes du? Er dette ein genser du kunne tenkt deg?

Alle skal få sjå!

Det var ein gong, for ikkje så veldig lenge sidan, at Askepott fikk store draumar oppfylt.

Foto: Martin Handlykken

Askepott kom frå ein stad langt, langt borte, ja for nokre kanskje lenger enn langt. På denne vesle staden var ho berre ein fergetur unna Askeladden, som seinare viste seg å vere draumeprinsen.

Etter nokre år klarte han å målbinde henne og det skulle feirast bryllaup.

Askepott hadde ein tanke om den perfekte brudekjolen, men korkje snakkande fuglar eller magiske nøtter for å lage den.

(Sjå frå 1.min ut i filmen under.)

20DF6U1HcGQ

Film frå filmweb.no

Askepott derimot, hadde tre kvinnelege forbilde. Tre damer i nær familie som berre ville ho godt. Desse inspirerande damene hadde tre brudekjolar med tre unike historier. Draumen til den vordande bruda var å «sy» kjolane, familiane og historiene saman (bokstaveleg og biletleg talt).

Askepott trudde lenge at draumen ikkje kunne bli verkeleg og at ho måtte ende opp i ein polyesterhaug frå Kina på den store dagen.

Men den gang ei.

Då alt såg mørkt ut kom den gode feen , som ein frisk pust i ei sky av blonder og glitter.  Askepott manna seg opp og ba fint om råd. Askepott såg seg fornøgd med det. Ho visste ikkje at dette berre var byrjinga.

Den gode feen ville hjelpe Askepott. Det eine førte til det andre og Askepott fikk seg ei reise ho aldri vil gløyme.

Eg kan ikkje avsløre alt. Men også dette eventyret enda på tradisjonelt vis, sjølv utan glassko og gresskar.

I eventyrets ånd kan du sjå denne historia på snart nett!

 Nett-tv serien om brudekjolen blir lansert i september!

Følg med her, på side2.no og jennyskavlan.com.

Med nervane i spenn!

Budrunde og mitt konkurranseinstinkt er ikkje den beste kombinasjonen. Det hjelp ikkje med ein lunka bankkonto og heller ikkje at eg hatar å tape. På den andre sida er eg ein veldig god vinnar og førre veke slo vi på stortromma.

Eg unna ingen å kjøpe brukthus. Timane, minutta og sekunda i ein budrunde er like dramatisk som under NRK-serien «solgt». Klam i henda, flakkande blikk på mobilen og vill i blikket bydde vi mann ut av «huset».


Livet er fult av kontrastar. I førre veke valte eg å gå innom fleire daglegvarebutikkar for å spare nokre kroner og dagen etter brukte eg nokre millionar etter kort betenkningstid.

Man får det ikkje meir moro enn ein lagar sjølv så no er det ikkje lenge til vi kan spele boccia i eigen hage og ta trappetreninga innendørs. Men det beste med dette er at eg får eit eige «rote-rom» eit rom der eg kan symaskina stå framme, la perler og stoff ligge lett tilgjengeleg og berre la kreativiteten gå sin gang.