Rock`n roll

Nordfjordeid er langt frå verdas navle, men ei helg i året blir denne vesle bygda til eit midtpunkt og rosina i pølsa for både liten og stor. Midt i juli er det tid for Malakoff Rockfestival. Ein tretten år gammal festival som starta med at nokre russ ynskja å gå på festival og no har bygd seg opp til å bli ein av Norges beste.

Det er denne helga i året dugnadsånda i bygda verkeleg kjem fram. Det er denne helga alle blir rockarar. Nokre tar på seg felleskjøpsdressen som festantrekk medan andre går med stølvar og shorts uansett vêir og vind. Det er folk i kvar ein krik og krok på Nordfjordeid disse to dagane, og det går litt over stokk og stein. Det er også denne helga eg innser at eg byrja å få litt livserfaring når stadig yngre ungdommar kjem inn på «18års-området».Og ikkje minst, det er denne helga eg konsumerer ein god del rockeburgarar med ekstra dressing.

Eg er ikkje ein typisk festivaldeltak, om det fins ein prototype på dette. Men eg er veldig glad for at eg kan gå heim når festlighetane er over og legge meg i ein varm seng. Synes litt synd i dei som la seg inn i fuktige og kalde telt i natt, YOLO.

Eg har vore på Malakoff Rockfestval sidan 2003. Hugsa godt første året då vi var fem hundre besøkande og Surferosa var headliner. Starstruck som eg var fikk eg tatt bilde saman med vokalisten med mitt nye eingangskamera. Trur eg brukre tre av dei tjuefire bilda for å forevige augeblinken.

 

I år var det rundt 20 000 solte bilettar. Dei musikalske høgdepunkta for meg var utan tvil Emilie Nicolas, Susanne Sunnfør, Team Me og Kasers Chefs, men Thea Hjelmeland var også veldig bra.  Ikkje minst hadde ho verdas finaste jakke.

 

Stemninga i helga har vore upåklageleg og fylt med sprell, latter og song.

 

Takk for denne goagen Malakoff! Eg er allereie klar til neste år!  «Same procedure as every year».

Legg igjen en kommentar

Din e-postadresse vil ikke bli publisert. Obligatoriske felt er merket med *